Ajax – Feijenoord te water

Na twee super goede wedstrijden waarbij gewonnen werd en waanzinnig partij werd gegeven aan de nummer 6 van de competitie, was vandaag onze buurvereniging DAW het te kloppen team. De nummer 7 op de lijst. Dit was een wat vreemde ontmoeting. De afgelopen jaren zijn er een aantal keren combi-teams geweest met DAW en bijna alle meiden kenden elkaar. Of het een gezellige reünie was weet ik niet. Ik weet wel dat de verwachtingen hoog gespannen waren op de tribune en er een vreemde soort spanning bij de meiden was. De wedstrijd begon erg chaotisch voordat Aquawaard een beetje in de wedstrijd kon komen stonden we achter met 0-4. Oeps dat hadden we niet verwacht en we vielen een beetje stil op de tribune. Waar was dat superteam van vorige week. Waar was Myrthe die alle ballen er in schoot die ze goed aangespeeld kreeg, waar was Lisa die als een duveltje uit een doosje altijd overal is, waar was Nikki ons felle geheime wapen en Emma die altijd keihard werkt om zowel te verdedigen als aan te vallen. Op de tribune zagen we het wel. Ze zwommen achteruit of onder water of waren bezig kopstoten te ontwijken. Lieke, Roos, Mirthe en Marleen verging het niet beter. En de scheidsrechters zagen maar heel weinig of ze zagen alleen pogingen van Aquawaard om terug te knokken. Grappig ook dat zelfs Bas (volgens de KNZB-site) met nog 14 seconden op de klok een U20 kreeg. 😉 In de rust tussen de partje kon Bas nog snel wat tactische aanwijzingen geven. Dat hielp een beetje want in het tweede partje kwam er slechts 1 doelpunt bij. In het derde partje had blijkbaar DAW ook tactische aanwijzingen gekregen want toen kwamen er weer drie doelpunten bij. Ajax – Feijenoord was een beetje Ajax – Reigerboys geworden want we stonden al achter met 0 – 8. In het vierde partje kregen we eindelijk een beslissing van de scheidrechter mee want we kregen een 5 meter. Eigenlijk zou Mirthe hem moeten nemen maar die besloot op het laatste moment dat het toch beter was als Emma hem ging nemen en dat deed ze. Via het hoofd van de keeper en de lat ging de bal er in. Yes!!!!! De beschamende 0 was van het scorebord af. Dat voorkwam niet dat DAW nog drie doelpunten maakte en we uiteindelijk met 1-11 verloren. Het was voor ons op de tribune geen fijne wedstrijd om te zien. De vorige wedstrijden waren bloedstollend spannend maar faire wedstrijden. Verliezen is dan helemaal niet erg omdat iedereen uit de verf is gekomen. Vandaag was het geen faire wedstrijd omdat er heel veel overtredingen werden gemaakt. We vroegen ons dan ook af of DAW nu zoveel beter is dan onze meiden. Ik denk het niet. Ze zijn verder in tactisch spel en konden zich goed vrij zwemmen maar volgens mij is de belangrijkste reden dat er verloren is het onsympatieke spel van DAW. Onze meiden zijn dat niet helemaal op berekend en gaan dan in de overlevingsmode en niet meer in de overwinningsmode. De vorige wedstrijden waren tegen teams die hoger in de competitie staan dan DAW en die hadden een dergelijk spel helemaal niet nodig om te winnen. Met als resultaat een mooie pot waterpolo, en super mooie momenten. De komende wedstrijden worden zwaar want dan wachten de nummers 1 en 3 op ons, die alles tot nu toe gewonnen hebben en met uitslagen in de trant van 30-0 en dergelijke. Gelukkig hebben we komend weekend geen wedstrijd zodat Bas twee weken de tijd heeft om een tactiek voor deze wedstrijden te bepalen om de meiden er zo goed mogelijk door te slepen. Wij van de tribune-fanclub zijn er in elk geval om jullie aan te moedigen want wij vinden jullie superrrrrrrrrrr. 😉

 

Groetjes Connie