Op avontuur in Utrecht

Gisteren moesten de meiden van Aquawaard (zoals we het BC-team noemen) helemaal naar Utrecht voor hun wedstrijd tegen UZC.  Nog nagenietend van de spectaculaire overwinning van vorige week op Amersfoort, gingen wij als de nummer 6 in de lijst vol zelfvertrouwen de nummer 9 tegemoet. In het zwembad aangekomen bleek het programma vet uitgelopen en moesten we eerst een volledige wedstrijd van UZC tegen de Ham van <13 kijken voordat de dames in het water konden. Als we zagen hoe grof die wedstrijd verliep, hadden we een beetje slechte voorgevoelens over hoe de wedstrijd van onze meiden zou gaan lopen. Die wedstrijd begon een beetje stroef. De easy walkover waar ze op gerekend hadden bleek toch wat lastiger. Na het eerste partje stonden we met slechts 2-0 voor, dankzij twee doelpunten van Myrthe waarvan 1 uit een strafworp. De meiden van UZC bewogen traag en Aquawaard paste haar spel hierop aan. En dat werkte niet want onze meiden zijn van het snelle spel en hard zwemmen. In het tweede partje werd zelfs helemaal geen doelpunt gemaakt en op de tribune waren we er helemaal niet gerust op. Het ontbreekt nog steeds een beetje aan positiespel waardoor er soms mensen op plekken lagen waar ze of in de knoop kwamen of waar ze helemaal niet uit de verf kwamen zoals we dat van ze gewend zijn. Met als gevolg dat andere telkens het hele bad over moeten zwemmen om gaten op te vullen. (aldus de mening van de “tribune-deskundigen” ;)) In het derde partje kregen we de eerste tegen en begonnen we hem nog meer te knijpen. Het zal toch niet gebeuren dat je een uur in de auto zit met zijn allen om te verliezen? Maar gelukkig maakte Jente er 3-1 van met nog 10 seconden op de klok in dit partje waardoor er wat meer afstand kwam. Het grove spel wat we in de pot ervoor hadden gezien was ook in deze wedstrijd aanwezig want menig een zwom achteruit of verdween voor langere tijd onder water. Maar daar lieten onze meiden zich deze keer niet door afleiden. In het vierde partje besloten onze meiden dat het nu maar genoeg moest zijn en kwamen ze een beetje los van het spel van de tegenstander. Emma maakte 4-1, Melissa 5-1 en 6-1 en in de laatste minuut 7-1 door en strafworp te benutten. Gewonnen dus maar was het een mooie wedstrijd om te kijken? Niet echt. Er zat weinig flow in en niemand viel echt op, omdat onze meiden niet in hun eigen spel konden komen. Het knullige laten opzwemmen zonder dat er een bal was en het voortdurend laten doorlopen van de schotklok terwijl de gewone klok stilstaat hielpen daar ook niet bij. Maar de punten zijn binnen en ze zijn doorgestegen naar de 3de plek in de competitie. Hoe cool is dat. Volgende week wacht de Ham die op de 6de plek staat. Een niet te onderschatten tegenstander. Wij zijn er weer om jullie aan te moedigen.

Groetjes van de tribunefanclub