Een half uur puur genieten

Vandaag was het alweer de vijfde wedstrijd van de meiden van <15. De tegenstander was ZPC Amersfoort. We zaten al vroeg op de tribune en terwijl we naar een wedstrijd van het 5X5 <13 keken zagen we dat de meiden van Amersfoort met heel veel waren en heel groot. Zeker een half uur lang waren ze bezig met warming-up oefeningen met hun professioneel uitziende coach die of op zijn stoel hing of in geen velden of wegen te bekennen was. Nadat Lloyd, die gevraagd was door Bas om te coachen had uitgevonden dat Amira ziek was, sloeg het nieuws dat er geen wissels waren behoorlijk in en begonnen onze meiden behoorlijk zenuwachtig aan de wedstrijd. Geen wissels tegen vier wissels wat zou dat worden. Het begon meteen super met een 5-meter voor ons die Nikki perfect wist te verzilveren. Terwijl de coach van de tegenstanders nog tegen stond te sputteren en hier een gele kaart voor kreeg scoorde zijn team meteen de gelijkmaker en stond het 1-1 en binnen een minuut stonden we achter met 1-2. Maar dat lieten onze meiden niet over hun kant gaan want Lieke maakte het op haar sierlijke manier weer gelijk en Myrthe maakte vlak achter elkaar 2 doelpunten. 4-2 na het eerste partje. Je zag dat de keeper van de tegenstanders geen raad wist met de linkse ballen van Myrthe, want telkens als Myrthe goed werd aangespeeld ging de bal er in. Wat was jij vandaag op dreef meid. De keepster van de tegenstanders kreeg wel een beetje rare bal op haar hand en moest gewisseld worden en kon niet meer mee doen. Het tweede partje begon weer met een doelpunt voor de tegenstanders en zij kwamen terug tot 4-3. Het leek echt of Myrthe de hele tijd juist op de goede plek lag als het erop aan kwam want ze maakt weer twee doelpunten achter elkaar. 5-3 en 6-3. Blijkbaar kon de nieuwe keeper ook niet goed uit de voeten met die linkse ballen. Niet helemaal gewend om voor te staan verslapte de aandacht een beetje en kon de tegenstander aan het eind van het tweede partje terugkomen tot 6-4. Meestal komt in wedstrijden zonder wissels de man met de hamer in het derde partje maar deze keer niet. In het derde partje ging het gelijk op. De tegenstander maakte 6-5. En Myrthe maakte er 7-5 van gevolgd door nog een doelpunt van de tegenstander 7-6. Het vierde partje begon met een doelpunt van Nikki die er 8-6 van maakte. Zou het kunnen deze voorsprong vast te houden en gewoon met de winst ervan door te gaan?? De adrenaline was super hoog op de tribune en heel wat nagels zijn compleet opgegeten. Heel even leek het fout te gaan omdat de tegenstander kort na elkaar twee doelpunten maakte. We gingen de laatste minuut in met het gevoel wie nu een doelpunt maakt heeft de wedstrijd gewinnen. Iedereen hield adem in of probeerde de bal het doel in te schreeuwen. Maar toen kwam er een schitterende actie waarbij Emma bijna alleen voor het doel kwam te liggen en ons team weer op voorsprong zetten. 9-8. 20 seconden later slaagde Lisa er ook nog eens in een punt te scoren en toen we eenmaal 10-8 voor stonden wisten we dat we deze wedstrijd in de pocket hadden. Maar of dat nog niet genoeg was maakte Myrthe met nog 5 seconden op de klok de wedstrijd af met 11-8.  Het was een supergoede wedstrijd. De tegenstander was best sportief en er gebeurde geen nare overtredingen. (tenminste niet dat wij op de tribune konden zien) Er is helemaal volgens het boekje samengespeeld. Iedereen was zeer alert. Er ontsnapte niets aan de aandacht. Elke bal werd gezien en benut. Ook de man-meer-situaties gingen al aardig goed. Iedereen verdient een groot compliment. Natuurlijk Lieke, Nikki, Lisa, Emma en Myrthe die een doelpunt hebben gemaakt, maar ook Marleen die hartstikke goed heeft gekeept en Mirthe die zelfs twee P-tjes heeft gekregen. Dat klinkt raar om daar een compliment voor te krijgen maar dat betekent dat je meer gaat durven en dat is nodig in een zware wedstrijd. Geloof in jezelf je kunt het. Je kunt zien dat twee weekjes alleen trainen jullie een hoop heeft gebracht. Ik zag veel terug van de trainingen en dat is natuurlijk hartstikke goed. Ga zo door. Volgende week wacht jullie de tweede ontmoeting met HBW. Hiervan hebben we in de eerste wedstrijd verloren met 4-9 maar jullie hebben sindsdien ongelofelijk veel bijgeleerd dus een gelijk spel moet minimaal tot de mogelijkheden behoren. 😉

 

Groetjes van de tribune-fanclub

Connie

 

 

 

Verloren maar met een goed gevoel

Vandaag alweer de vierde wedstrijd voor onze meiden van <15. We moesten er een heel eind voor rijden, want de tegenstanders waren de Watervlo uit de Meern. Onder leiding van Chairon stonden de meiden voor een moeilijk taak de nummer 5 in de competitie het hoofd te bieden. Amira ging op keep en de meiden startten met hun gebruikelijke enthousiasme. De tegenstander was wel heel groot maar niet breed en qua fysiek niet echt sterker dan onze meiden. Wat ze wel heel goed deden was loepzuiver overspelen en snel. Dat was even schrikken want na tien seconden stonden we al achter met 1-0 en na een paar minuten na een 5 meter tegen, op 3-0 achter. Bemm… Even ademhalen en goed nadenken. OEPSIE… 😉 Gelukkig bewaarde Chairon de rust en kon aan de meiden uitleggen waar er bijgestuurd moest worden. Eigenlijk vonden wij op de tribune 3-0 achter wel erg goed want de tegenstanders stonden niet voor niks op de vijfde plek.  In het tweede partje kwamen we met 4-0 achter maar kon Emma gelukkig een beetje goedmaken na een 5 meter voor ons en werd het 4-1. Maar lang duurde deze overwinning niet want in het derde partje kwamen er 4 doelpunten van de tegenstander er overheen en stond de Watervlo voor met 8-1. Maar denk nu maar niet dat onze meiden hun koppies lieten hangen. Zeker niet. Je ziet een enorme stijgende lijn in het samenspelen. Er werden heel weinig fouten gemaakt vergeleken met de vorige wedstrijden en er werd de tijd genomen elkaar te vinden. Wel moet er nog goed getraind worden op de basics die bij deze nieuwe klasse van waterpolo spelen hoort. Was het tot onder de dertien goed genoeg om heel hard met de bal weg te kunnen zwemmen, bij <15 red je het daar niet meer mee. Er vielen minder gaten en er werd meer gelet op wie speelt waar. Maar op een af andere manier blijft het grappig om met zijn allen tegelijk door het midden te willen zwemmen en elkaar dan in de weg te zwemmen, terwijl jullie toch echt vanaf dag één hebben geleerd het spel breed te houden. Ook iets waar een aantal nog even aan moet wennen is dat het spel veel fysieker is en dat betekent meer lichamelijk contact als je goed wilt verdedigen. (Ik denk dat Chairon nog wel een verslagje aan Bas zal doen zodat daar aan gewerkt kan worden, dus het komt allemaal goed) Er waren ook supermooie momenten die helemaal volgens het boekje gingen. Een bijna geslaagde man-meer-situatie en leuke opzetjes waarbij goed overgespeeld werd en (wel)ruimte gezocht werd. Zoals die een minuut voor het einde die eindigde in een mooi doelpunt van Lisa. Helaas maakte de tegenstander ook nog een aantal doelpunten die Emma, die in het laatste partje op keep ging niet tegen kon houden, en eindigde de stad op 12-2 voor de Watervlo. Niet gewonnen maar toch een mooie wedstrijd. De meiden hadden rust in hun hoofd en dat zag je. Dat de Watervlo niet heel erg fysiek speelde, maar gewoon op techniek beter was speelde daar natuurlijk ook een rol bij. Het is super leuk om jullie elke week te zien groeien. De volgende wedstrijd is pas 28 oktober. Dat betekent dat jullie nu twee weken hebben om te trainen en zoveel mogelijk techniek en tactiek op te doen voor de volgende wedstrijd. En de volgende keer tegen de Watervlo, op 17 februari, dan winnen jullie!!! Zeker weten.

 

Groetjes van de tribunefanclub

 

Connie

De beste stuurlui staan aan wal

Vandaag alweer de derde wedstrijd voor de meiden van <15 tegen de Noordkop in Den Helder. De eerste met hun officiële coach, Lloyd, die de dames eindelijk live in actie kon zien. De wedstrijd begon super goed. Al snel stonden we voor door een doelpunt van Lieke. Helaas kwam de gelijkmaker er snel achteraan, maar door nog een treffer van Lieke en eentje van Lisa kwamen we zelfs met 3-1 voor te staan. Wat een verschil met de vorige twee partijen. Maar deze blijdschap was van korte duur omdat de tegenstanders maakten er ook nog heel snel twee bij zodat het na het eerste partje 3-3 stond.

In het tweede partje ging Emma op Keep, om vanuit het water een beetje het overzicht te bewaren en het spel te verdelen. Daar ging het fout bijna fout want dan moet je wel iets hebben om te verdelen. Het is nu eenmaal zo dat niet iedereen binnen het team dezelfde durf, snelheid en vooral ervaring heeft in het spelletje. Dat geeft helemaal niet maar als coach moet je wel oppassen met sommige combinaties als je niet te ver voorstaat (of helemaal niet voorstaat ;-(). Je kunt er dan voor kiezen om op safe te spelen en deze combinaties te vermijden in de hoop dat de sterkere combi’s de voorsprong kunnen regelen of het liefs uitbouwen of je kunt ervoor kiezen om correct (zo als het eigenlijk hoort (???)) iedereen door te wisselen. Lloyd heeft daarbij voor het laatste gekozen wat bewonderenswaardig is maar volgens mij wel een aantal doelpunten tegen heeft gekost. De meiden die wel de ervaring en de snelheid hebben moeten zich dan te pletter zwemmen om de gaten, die vallen te dichten en dat levert niks op omdat ze dan te moe worden om nog iets te kunnen betekenen. In de tweede helft kregen we op die manier achter elkaar vier doelpunten om onze oren en kwamen we achter met 7-3. Gelukkig wisten Lisa en Amira de schade te beperken in de laatste minuut en sloten we het tweede partje af met 7-5. Er was nog hoop. En aan het spandoek heeft het echt niet gelegen. Wat heb je dat top gemaakt Nienke!!! En wat gaaf dat je helemaal mee was naar Den Helder om te supporteren. De derde periode begon goed met gaaf doelpunt van Lisa, nadat aanvankelijk de 5 meter-bal die ze moest schieten mislukt was, maar helaas kwam er twintig seconden eentje overheen van de tegenstanders; 8-6 voor de Noordkop. Kim gooide twee minuten later haar lange armen in de strijd voor een mooi doelpunt en een half minuutje later deed Myrthe nog eens een duit in het zakje en stonden we aan het einde van het derde partje gelijk met 8-8. Het laatste partje ging Kim keepen en Emma weer zwemmen en had als taak de nummer 3 van de Noordkop (die we nog kenden van <13 ;-( Grrrrr) bezig te houden, zodat de andere kanjers konden scoren. Dit lukte aardig en iedereen van de Aquawaardfanclub op de tribune begon stiekem te hopen op winst. Kim deed het hartstikke goed op doel totdat iemand van de Noordkop de onsportieve move maakte om de keeper aan te vallen en Kim daar niet op bedacht was. Bem!!! 9-8 achter en met nog maar 1 minuut te spelen koste dit incident ons de overwinning of anders het ene puntje voor gelijkspel. Kim was ook aardig te pakken genomen daarbij en het spel moest even worden stilgelegd. De tegenpartij reageerde daar niet echt sportief op en stond te roepen dat er verder gespeeld moest worden terwijl onze keeper geblesseerd aan de kant lag. Gelukkig kon ze zich herpakken en de wedstrijd uitspelen. Top meissie!.

Ontzettend jammer meiden, jullie hadden hier echt een overwinning verdiend! Jullie beginnen steeds meer aan elkaar te wennen en dat kun je zien. Zowel Bas als Lloyd hebben de wedstrijd gezien dus ze kunnen nu samen werken naar een plan om jullie zo ver te krijgen dat het ook overwinningen gaat opleveren. Houd de moed er in, het gaat helemaal goed komen, daar ben ik van overtuigd. Heb vooral veel plezier met elkaar want daar gaat het om.

 

Groetjes van de tribune-fanclub

 

Connie

 

de kop is er af

Een super nieuw team begint aan een nieuw avontuur. En dat avontuur heet onder de 15 en niet zomaar maar in de hoogste klasse. 7 meiden die vorig jaar bij onder de 13 kampioen werden en drie meiden die een tropenjaar bij onder de 17 achter de rug hebben. Een interessante combi dus waar we op de tribune veel plezier aan gaan beleven.

 

Vandaag dus de aftrap tegen HBW. Het beloofde heel wat en de tegenstander was een stuk kleiner als we vorige jaar als ouders van onder de 17 gewend waren. Wel zagen we dat de tegenstander al ruim van te voren aanwezig was en met tactische besprekingen in de weer. (later hoorden we dat ze al oefenwedstrijden hadden gespeeld samen om aan elkaar te wennen). De overgang van onder de 13 naar onder de 15 is een heftige. Zoveel nieuwe dingen. Rekening houden met een 30 seconden-regel, langere speeltijd, meer fysiek spel. Je komt er niet meer met alleen hard zwemmen en enthousiasme. Je moet echt dingen kunnen en het spel begrijpen. Wat doe je in een man-meer/minder-situatie. Wat is midvoor en midachter en hoe doe je dat. Hoe houd je overzicht in het spel. Wat is de functie van een aanvoeder en van een spelverdeler.

 

Je kon echt zien dat onze meiden nog moesten wennen aan het nieuwe spel waar andere accenten van belang zijn dan vorig jaar. In elk geval hadden ze geen gebrek aan enthousiasme en was het allemaal erg gezellig maar werden er een hoop (beginners) fouten gemaakt. En als je dan een team tegenover je hebt die wel al getraind heeft met techniek en tactiek dan krijg je het om je oren. Helaas verloren met 4-9.

 

Alleen maar negatief?? Nee natuurlijk niet er waren genoeg mooie momenten en mensen die er boven uit schitterden en natuurlijk 4 schitterende doelpunten. Allereerst een dikke pluim voor Nikki en Myrthe die ondanks blessures gewoon meededen. Jente en Melissa hartstikke bedankt dat jullie kwamen invallen zodat we zeker genoeg wissels hadden. Kim en Emma goed gekeept! Lisa super gezwommen. Jij was de “drijvende” 😉  kracht achter het team vandaag. Marleen je bent heel veel vooruit gegaan vorig jaar en Roos je blijft mijn favoriete laatste vrouw. Lieke en Mirthe jullie kunnen super lief glimlachen en jullie hebben goed gezwommen maar laat de volgende keer maar meer je tanden zien.

 

Nu al zin in volgende week. 😉

 

Groetjes van de zijlijn.

 

Connie Kerkhofs

 

 

Walk-over??? Echt niet!

Het mag inmiddels duidelijk zijn dat de meiden van <17 dit jaar een heel zwaar jaar hebben. Ingedeeld in de eerste klasse zonder wissels is een struggle for life die zijns gelijke niet kent. Toch flikken de meiden het om elke keer met behoorlijke cijfers te verliezen. J En dan bedoel ik om de schade beperkt te houden. Super trots zijn wij op de tribune telkens weer op de manier waarop er keer op keer weer partij wordt gegeven aan veel grotere meiden die soms echt agressief spelen. En nog trotser op de nog steeds lachende gezichten na de wedstrijden. Deze week was er even paniek want er waren twee spelers te kort en wat doe je dan? Niet spelen kost geld en nog drie minpunten, dus daar waren we niet zo voor. Als experiment koos Jaap ervoor drie toppertjes van <13 Nikki, Lieke en Lisa te vragen om mee te spelen. We waren natuurlijk al een apart team met onze eigen drie van <15 in het team, met deze drie meiden hadden we een wel heel gemêleerd gezelschap. Het kon goed uitpakken of een ramp worden. We gingen daarom best een beetje zenuwachtig naar het zwembad. Emma moest ook keepen omdat Nienke er niet was, dus dat scheelde ook een ervaren veldspeler, waardoor er nog een onzeker factor bijkwam. In het zwembad bleken de meiden van <13 ook een beetje zenuwachtig maar Afra wist ze meteen op hun gemak te stellen door even haarfijn uit te leggen dat er niks te verliezen was en dat in principe alles mag zolang de scheidsrechter het maar niet ziet. (in vergelijking met <13 dan) En dat hadden ze goed in hun oren geknoopt want alle drie gingen ze er helemaal voor en lieten zich absoluut niet intimideren. De tegenstander had gisterenavond ook teruggekeken in de uitslagen en had gedacht dat het een easy walk-over zou zijn. Dat viel dus vies tegen voor hen. We kwamen zelfs met 2-1 voor te staan. Meteen werd er door alle ouders op de tribune foto’s van het scorebord gemaakt om dit voor het nageslacht vast te leggen. In het tweede partje kwamen we voor te staan met 3-2 en weer alle camera’s uit de tas. Maar lang konden we daar niet van genieten want 16 seconden later was het alweer 3-3. Het was bloedstollend spannend. Het tweede partje eindigde met 5-3 voor de tegenstander.  Er waren dus een heleboel doelpunten gevallen in dit partje. Emma was keigoed aan het keepen maar er vielen toch af en toe gaten in de verdediging omdat de tegenstander fysiek gewoon de baas was. Af en toe zagen we echt David en Goliath toestanden beneden bij ons. Super stoer maar dan loop je gewoon een aantal doelpunten op. Na het derde partje was het 8-3 voor de tegenstander en de uiteindelijke einduitslag was 11-3 voor de tegenstander. Het was jammer dat de wedstrijd die zo verschrikkelijk spannend was in het begin naar het einde toch een beetje een vechtwedstrijd werd.  De ouders van de tegenstanders die naast ons zaten hoorden we zeggen dat er flink frustratie was in het team omdat er zo weinig gescoord was tegen de hekkensluiter. (NANANANA!!!!) Maar dat kwam Marlies wel op een rake dreun te staan en zagen we de vogeltjes rond haar hoofd vliegen. J En dan van de moeders van de tegenpartij naast ons horen dat ze het zelf uitgelokt zou hebben. Ja duh…. De scheidrechters verdienden ook geen medaille vanavond. (en dan hoor je natuurlijk ook dat de verliezers dat altijd zeggen) Toen Marlies een knal kreeg gaf de ene scheids een 5 meter maar de vrouwtjesscheidrechter aan de overkant negeerde dat gewoon en liet gewoon doorspelen. En zo waren er een heleboel situaties waarbij het duo niet op een lijn zat. Zo werd een van te voren afgeschreven wedstrijd als kansloos, een hartstikke leuke match. Als we toch eens wissels gehad hadden wat had het seizoen er dan anders uitgezien………………..Maar voor vandaag;  Nikki, Lisa en Lieke klasse!!! Ik verheug met nu al op jullie <15 avontuur voor volgend jaar. Emma super gekeept. Myrthe gefeliciteerd met je eerste doelpunt. Roos je bent nog steeds een puike verdediger. Afra, Bente en Marlies als oudjes in het team straalden jullie de rust uit die het team nodig heeft om samen kunnen blijven spelen en zich niet bang te laten maken door sterkere tegenstanders.

 

Groetjes van de tribune-fanclub

Connie

 

 

 

Een walk-over??? Echt niet !!!!

Het mag inmiddels duidelijk zijn dat de meiden van <17 dit jaar een heel zwaar jaar hebben. Ingedeeld in de eerste klasse zonder wissels is een struggle for life die zijns gelijke niet kent. Toch flikken de meiden het om elke keer met behoorlijke cijfers te verliezen. J En dan bedoel ik om de schade beperkt te houden. Super trots zijn wij op de tribune telkens weer op de manier waarop er keer op keer weer partij wordt gegeven aan veel grotere meiden die soms echt agressief spelen. En nog trotser op de nog steeds lachende gezichten na de wedstrijden. Deze week was er even paniek want er waren twee spelers te kort en wat doe je dan? Niet spelen kost geld en nog drie minpunten, dus daar waren we niet zo voor. Als experiment koos Jaap ervoor drie toppertjes van <13 Nikki, Lieke en Lisa te vragen om mee te spelen. We waren natuurlijk al een apart team met onze eigen drie van <15 in het team, met deze drie meiden hadden we een wel heel gemêleerd gezelschap. Het kon goed uitpakken of een ramp worden. We gingen daarom best een beetje zenuwachtig naar het zwembad. Emma moest ook keepen omdat Nienke er niet was, dus dat scheelde ook een ervaren veldspeler, waardoor er nog een onzeker factor bijkwam. In het zwembad bleken de meiden van <13 ook een beetje zenuwachtig maar Afra wist ze meteen op hun gemak te stellen door even haarfijn uit te leggen dat er niks te verliezen was en dat in principe alles mag zolang de scheidsrechter het maar niet ziet. (in vergelijking met <13 dan) En dat hadden ze goed in hun oren geknoopt want alle drie gingen ze er helemaal voor en lieten zich absoluut niet intimideren. De tegenstander had gisterenavond ook teruggekeken in de uitslagen en had gedacht dat het een easy walk-over zou zijn. Dat viel dus vies tegen voor hen. We kwamen zelfs met 2-1 voor te staan. Meteen werd er door alle ouders op de tribune foto’s van het scorebord gemaakt om dit voor het nageslacht vast te leggen. In het tweede partje kwamen we voor te staan met 3-2 en weer alle camera’s uit de tas. Maar lang konden we daar niet van genieten want 16 seconden later was het alweer 3-3. Het was bloedstollend spannend. Het tweede partje eindigde met 5-3 voor de tegenstander.  Er waren dus een heleboel doelpunten gevallen in dit partje. Emma was keigoed aan het keepen maar er vielen toch af en toe gaten in de verdediging omdat de tegenstander fysiek gewoon de baas was. Af en toe zagen we echt David en Goliath toestanden beneden bij ons. Super stoer maar dan loop je gewoon een aantal doelpunten op. Na het derde partje was het 8-3 voor de tegenstander en de uiteindelijke einduitslag was 11-3 voor de tegenstander. Het was jammer dat de wedstrijd die zo verschrikkelijk spannend was in het begin naar het einde toch een beetje een vechtwedstrijd werd.  De ouders van de tegenstanders die naast ons zaten hoorden we zeggen dat er flink frustratie was in het team omdat er zo weinig gescoord was tegen de hekkensluiter. (NANANANA!!!!) Maar dat kwam Marlies wel op een rake dreun te staan en zagen we de vogeltjes rond haar hoofd vliegen. J En dan van de moeders van de tegenpartij naast ons horen dat ze het zelf uitgelokt zou hebben. Ja duh…. De scheidrechters verdienden ook geen medaille vanavond. (en dan hoor je natuurlijk ook dat de verliezers dat altijd zeggen) Toen Marlies een knal kreeg gaf de ene scheids een 5 meter maar de vrouwtjesscheidrechter aan de overkant negeerde dat gewoon en liet gewoon doorspelen. En zo waren er een heleboel situaties waarbij het duo niet op een lijn zat. Zo werd een van te voren afgeschreven wedstrijd als kansloos, een hartstikke leuke match. Als we toch eens wissels gehad hadden wat had het seizoen er dan anders uitgezien………………..Maar voor vandaag;  Nikki, Lisa en Lieke klasse!!! Ik verheug met nu al op jullie <15 avontuur voor volgend jaar. Emma super gekeept. Myrthe gefeliciteerd met je eerste doelpunt. Roos je bent nog steeds een puike verdediger. Afra, Bente en Marlies als oudjes in het team straalden jullie de rust uit die het team nodig heeft om samen kunnen blijven spelen en zich niet bang te laten maken door sterkere tegenstanders.

 

Groetjes van de tribune-fanclub

Connie

 

Meiden <17 en het gelijk van de scheidsrechter

Gisteren stond voor de meiden van <17 de eerste wedstrijd van 2017 op het programma. Een uitwedstrijd tegen de Watervlo, helemaal in de Meern. De Watervlo was de vorige keer was de Watervlo weggekomen met een 12-4 overwinning maar de coaches hadden wel ingezien dat het niveau van dit team niet echt veel hoger was als dat van onze meiden dus het kon een aardige wedstrijd worden. Het was van te voren nog even spannen of Judith er zou zijn want die had het van de week flink te pakken. Maar gelukkig was ze voldoende hersteld om van de partij te zijn en ook Marlies kon gelukkig op tijd van haar

werk weg om ons weer te versterken. De Watervlo is inmiddels opgeklommen tot de derde plaats in de competitie dus er moest ook weer niet te gemakkelijk over worden gedacht. Ze hadden ook een paar wissels meer dan wij om het zo maar te noemen. Er stonden 12 spelers aan de kant!!!. De wedstrijd begon super goed. Zij maakten weliswaar het eerste doelpunt maar Marlies maakte met een snoeiharde bal in hetzelfde partje nog de gelijkmaker. Jammer genoeg in een onbewaakt ogenblik maakte de Watervlo in de laatste seconden van het partje 2-1. Maar we hebben er wel eens slechter voor gestaan aan het einde van een eerste partje en wij en de meiden zelf volgens ons waren hoopvol op verrassingen. Aan het begin van het tweede partje maakte Afra de gelijkmaker met het voor haar zo bekende lobje over de keeper heen. 2-2 dus.

 

De sfeer zat er toen echt goed in op de tribune. In het water zag je ook hele mooie dingen gebeuren. (De dames teerden natuurlijk ook nog een beetje op de overwinning tegen DAW in de oefenwedstrijd, waarin ze konden laten zien dat als ze niet in zo’n belachelijk zware competitie hadden gezeten ze veel meer kans hadden gehad!) Helaas gingen heel veel mooie doelkansen de mist in. Maar voor de Watervlo was het niet anders, want na het doelpunt van Afra na 40 seconden in het tweede partje viel er het hele partje geen doelpunt meer. Als je dan op de kant zit heb je vette pech. ;-(. In de pauze werd er nog even goed naar Jaap geluisterd want op de helft van de wedstrijd gelijk staan met 2-2 tegen de nummer 3, was natuurlijk wel erg goed.

 

In het derde partje ging er iets fout. We zagen op de hoge tribune steeds vaker dat er wel heel erg dubieus gefloten werd. Er werd niet heel erg grof gespeeld maar toch waren er heel veel overtredingen. Onze meiden leken geregeld achteruit te zwemmen en verdwenen met grote regelmaat zo lang onder water dat we de neiging kregen om koppen te gaan tellen omdat ze gewoon kwijt waren. Ook werd er finaal over mensen heen gezwommen en toch regende het U20 voor onze meiden! Hoe kan dat toch?? Overtredingen van de Watervlo werden bijna allemaal door de vingers gezien en als onze meiden er maar zelfs aan dachten om een overtreding te gaan maken dan werden ze naar de kant gestuurd. Op een gegeven moment zijn we elke keer als de scheidsrechter weer zo’n beslissing maakte gaan applaudisseren als protest. Natuurlijk breng je de spelers bij dat de scheidsrechter altijd gelijk heeft no watter what maar dit duo was wel heel erg partijdig. Als we überhaupt een kans hadden dan werd dit compleet de mist in gefloten door dit duo. We konden er slecht over uit na de wedstrijd waarom dit gebeurde. Wat heeft een scheidsrechter nu voor belang erbij een wedstrijd zoals die van ons zo te beïnvloeden dat het op de tribune gewoon lachwekkend werd. Heel jammer voor onze meiden want als er normaal gefloten was hadden we een heel andere scoren op de lat gehad aan het einde van de wedstrijd. We kregen in de laatste periodes niet veel kansen nog een puntje te scoren en uiteindelijk verloren we met 7-2.

 

Helemaal niet verdiend vonden wij, want onze meiden hebben zonder uitzondering allemaal heel goed gespeeld. Emma en Myrthe hebben allebei twee keer voor de bal gezwommen (ze zitten tenslotte niet voor niks op hard zwemmen werd naast mij fijnzinnig opgemerkt ;-)) en allebei hadden ze een keertje de bal. En voor de Benjamins van het team is dat natuurlijk super gaaf. Ook de anderen hebben heel goed gespeeld. Volgens Jaap gaat het tekort aan wissels zich in de tweede helft van het seizoen terugbetalen omdat door het gedwongen veel spelen de conditie van onze meiden alleen maar beter wordt terwijl die bij de grotere teams gelijk blijft. Ook het spelinzicht groeit natuurlijk veel sterker als je elke week veel speelt. Dus meiden houd vol. WE zijn super trots op jullie en die winst komt er echt nog dit seizoen.

 

Groetjes van de fanclub op de tribune

 

Connie

 

 

 

Huzarenstukje van meiden <17

Vandaag stond een van de moeilijkste wedstrijden tot nu toe op het programma. We kregen de koploper van de competitie de Zaan op visite. En als je hekkensluiter van de competitie bent met -3 punten dan kun je voorstellen dat de meeste meiden niet naar deze wedstrijd uitkeken. Heel onverwacht bleek dat onze vaste keeper Nienke er niet was. Dat werd dus even omschakelen want niet alleen moest Emma keepen (wat ze onwijs goed gedaan heeft) maar ook zaten we weer eens zonder wissels. Toch viel het helemaal niet tegen. In het eerste partje waren onze meiden best sterk en kregen we genoeg kansen die echter jammer genoeg niet verzilverd konden worden. Na het eerste partje stonden we slechts met 0-5 achter. In het tweede partje begon de vermoeidheid al toe te slaan, want er werd zo ruig gespeeld dat het soms op waterjudo of onderwaterhockey leek. Hadden we vorige keer niet echt hulp van Tom die kwam fluiten, van deze scheidrechters hadden we ook deze keer niet veel hulp, want er werd maar weinig voor overtredingen gefloten. En die werden er erg veel gemaakt.  (Vanaf de tribune kunnen wij dat natuurlijk prachtig zien) Afra werd een aantal keer compleet verzopen en op een gegeven moment werd het haar teveel en moest ze hyperventilerend het water uit. Ik vind dat een flauwe manier van spelen als je royaal bovenaan staat. Het viel wel erg mee dat toen Afra niet verder kon spelen de tegenstander ook iemand uit het water haalde. Dat dan weer wel. Na twee partjes was het 0-12 en na drie partjes 0-16. De Zaan wisselde tijdens het spel voortdurend van mannetje en een aantal van onze meiden hadden daar moeite mee en waren dan hun mannetje kwijt. Ook speelden ze heel goed over en misten ze gewoon geen enkele gelegenheid. In het vierde partje redde Marlies weer de eer van het team door een schitterend doelpunt te scoren in een heel kort hoekje. Na alle kansen die misgelopen waren en het doelpunt dat Marlies had gescoord maar afgekeurd was omdat ze niet had mogen scoren vanaf die afstand was het een ontlading op de tribune. De ouders van de Zaan dachten dat wij gek waren of zo maar het was zo verdiend!! In het vierde partje kon Afra gelukkig weer het water in maar iedereen was  helemaal kapot en het was dan ook niet echt verwonderlijk dat er nog een aantal doelpunten overheen gingen. Eindstand 1-21. Verloren maar met een opgeheven hoofd, met de wetenschap dat het met wissels anders geweest zou zijn. Niet gewonnen, dat geloof ik niet, maar wel meer doelpunten voor onze meiden.

 

Groetjes namens de fanclub op de tribune

 

Connie

.