De tweede helft van de competitie is van start

Gisteren ding de tweede helft van de competitie van start met een uitwedstrijd tegen KZC in Beverwijk. Deze vereniging staat 5e in de competitie en wij 11e, dus een geduchte tegenstander. Maar als je alle uitslagen tot nu toe bekeek dan waren de overwinningen die zij behaald hadden ook niet weer zo heel erg dik dat we met bevende knietjes het zwembad in moesten lopen. Tel daarbij op de schitterende wedstrijd tegen de nummer 3 in Utrecht net voor de vakantie dan kon het alle kanten op gaan. Wij hadden een inleen in de persoon van Melissa om ons aan een extra wissel te helpen, kijken we eens goed bij de tegenstander blijken zij 5 wissels te hebben exclusief een reservekeeper. Onze keeper Amira was ziek dus deze rol was vandaag aan Marleen toebedeeld. En wat deed ze dat super goed. Marleen complimenten met een hoofdletter C. Je houdt ballen tegen kunt ver gooien en ziet ook naar wie je moet gooien. Voor mij was je gisteren de ster van de wedstrijd!!.

< ![if !vml]>bewerkt onderwater2.jpg< ![endif]>De wedstrijd begon heel slecht voor ons. Binnen no time stonden we 3-0 achter en hadden Lisa en Nikki al een U20 te pakken. Wat gebeurde er?< ![if !vml]>bewerkte onderwater.jpg< ![endif]>De coach van de tegenstanders was een monster dat als een driekoppige hond stond te brullen aan de zijlijn en de meiden van KZC zwommen op zijn commando overal overheen en doorheen. Het leek wel judo in het water. En het arbiterduo leek de laatste hoofdstukken van het handboek scheidsrechter nog niet gehad te hebben want er werden aan de lopende band overtredingen gemaakt waar alleen Aquawaard voor werd bestraft. Regelmatig zagen we mensen verdwijnen onder water terwijl er geen bal in de buurt was, ellebogen in gezichten belanden en mensen achteruit zwemmen. Het werd geen mooi schouwspel want waar Utrecht geen overtredingen nodig had om te winnen hadden deze dames dat blijkbaar wel. En onze meiden zijn dan een beetje te lief en veel te sportief om daar in mee te gaan. Maar dat heeft dan wel tot gevolg dat ze niet in hun spel kunnen komen en hier en daar kansen laten liggen. Gelukkig zorgde Lisa er in het tweede partje voor dat de lelijke 0 van het scorebord verdween en maakte ze van de inmiddels 5-0. 5-1. In het derde partje moesten we eerst weer twee doelpunten incasseren om vervolgens te kunnen juichen < ![if !vml]>IMG_3756.JPG< ![endif]>voor een doelpunt van Melissa. Helaas kregen we ook een strafworp tegen en werd het 8-2 voor KZC. Het derde partje werd afgesloten met 9-2 voor < ![if !vml]>bewerkt3.jpg< ![endif]>KZC. Netjes nog onder de tien tegendoelpunten dus best goed. Maar om aan de drie-doelpunten-challenge te voldoen moesten de dames nog even aan de bak en dat deden ze. Zo langzamerhand hadden ze door wie welke KZC-er moest gaan dekken en wist Nikki revanche te nemen voor de 2 P-tjes die ze voor bijna niks had gekregen door het laatste doelpunt van de wedstrijd te maken, tot een eindstand van 9-3 voor KZC. Best goed voor een wedstrijd van de nummer 11 tegen de nummer 5 maar toch had ik het idee dat er meer ingezeten had. Als de focus meer bij het spel had kunnen blijven  en minder bij overleven dan had de weegschaal beter in balans gebleven en was de uitslag misschien zelfs in het voordeel van Aquawaard uitgevallen. Als je bij KZC het grove spel stript van het team houd je volgens mij niet veel over. Soms zie je goed samenspel bij de tegenstander of vlekkeloos gooien maar dat zag ik gisteren niet echt. Dus nog een lesje aqua-zelfverdediging in de training en de volgende keer zijn ze van ons. De 3-doelpunten-challenge is weer gehaald dus ik ga weer naar de supermarkt ;-).

 

Groetjes van de tribune-fanclub

Connie

na een gave wedstrijd de winterstop in

De afgelopen weken hadden de dames van <15 het heel erg zwaar omdat de nummer 1 en de nummer 3 van de competitie gepasseerd moesten worden. Gepasseerd was helaas geen optie want de leiders van de competitie  maken elke week de tegenstanders in met dubbele cijfers en niet zelden boven de 30. Twee weken geleden was de Zaan de tegenstander en onze meiden maakten helaas geen schijn van kans. Niet echt slecht gespeeld maar gewoon een hele andere divisie dan de Zaan. We kregen gigantisch klop met 2-34. Het was gewoon een overlevingswedstrijd en door naar de volgende. Dat was Utrecht, de derde uit de competitie.  Van te voren was een zeer zware wedstrijd voorspeld met nog ruigere meiden dan van de Zaan. Dat viel heel erg mee want waar de week ervoor de ballen om Amria’s oren vlogen werd het tegen de nummer 3 slechts 15-2. Onze meiden kwamen weer uit de verf en er waren super veel mooie momenten. Natuurlijk konden we niet winnen want Utrecht is echt wel een stuk strakker in hun spel. Maar het feit dat het zo lang duurde voor Utrecht op ons begin uit te lopen was super gaaf. Vandaag dan de laatste wedstrijd voor de winsterstop. De tegenstander was de Ham uit Wormerveer, de nummer 7 van de competitie. We zagen. Voor het eerst sinds lange tijd zagen we geen mega grote meiden staan bij de tegenstander. Wel veel want ze hadden 4 wissels. Het eerste doelpunt viel al heel snel want na 28 seconden stonden we achter met 0-1. Gelukkig zorgde Nikki heel snel voor de gelijkmaker met een super gaaf afstandsschot. Jammer genoeg maakte de Ham nog een doelpunt aan het einde van het eerste partje waardoor we dit afsloten met 1-2. We stonden er dus erg goed voor na 1 partje en er ontstond een zinderende sfeer op de tribune. Wat waren de teams aan elkaar gewaagd. Helaas begon het tweede partje niet zo Nikki en Emma kregen een P-tje en de Ham scoorde nog twee doelpunten en we kwamen achter met 1-4. Oeps dat was jammer. Gelukkig scoorde Emma kort voor het einde van het tweede partje een doelpunt. 2-4 Weer uit een lange afstandsschot. We juichten op de tribune of we de wereldcup hadden veroverd. De spanning bouwt zich op en op tijdens een spannende wedstrijd en als er dan een doelpunt wordt gescoord lijkt het wel een explosie. Super gaaf gevoel.  De wedstrijd kon weer alle kanten op gaan. Aan het begin van het derde partje werd het spel wat ruiger en liepen Myrthe en Nikki P-tjes op. Na drie minuten scoorde de Ham 2-5. Aquawaard vocht als leeuwinnen terug maar ons fanatieke vechtertje Nikki kreeg een 5 meter tegen en moest daardoor het water verlaten. Dat was wel even balen maar dat overkomt de beste wel eensJ. De Ham maakte daardoor 2-6 en toen werd het een beetje zeuren want met nog maar 1 partje te gaan werd wel een beetje erg lastig om nog te winnen.  Gelukkig maakte Lieke er met nog 17 seconden op de klok 3-7 van wat ervoor zorgde dat de sfeer op de tribune geweldig bleef. De vierde periode begon super. Myrthe kreeg de bal aan de juiste kant te pakken om een linkshandig doelpunt te scoren. 4-7. Zou er nog een gelijkspelletje in zitten?? Helaas lukte dat niet, want de aandacht verslapte een beetje en de vermoeidheid begin toe te slaan. (de tegenstander kwam bijna na elk doelpunt met vier nieuwe wissels in het veld) De uiteindelijke uitslag werd 4-9, dus er kwamen nog twee doelpunten bij. Het was een leuke wedstrijd om naar te kijken. Bijna iedereen kwam goed uit de verf. De teams waren goed aan elkaar gewaagd alleen de Ham had wat meer geluk dan onze meiden. Aan beide kanten werden doelschoten gemist en de Ham had een erg goede en grote keeper waardoor de einduitslag uiteindelijk in de voordeel van de Ham uitkwam.  De afgelopen weken is het team super gegroeid en zie je elke week het team sterker worden. Half januari gaat de competitie weer verder. Gelukkig ziet Bas elke wedstrijd dus kan hij gericht met jullie trainen waar de zwakkere punten liggen. Zorg dus dat je zoveel mogelijk trainingen mee doet zodat jullie samen naar een hoger  niveau kunnen klimmen want dat gaat zeker gebeuren. Sommige teams hebben we nog niet gezien zodat er nog een hoop is te ontdekken en te winnen. Iedereen hele fijne feestdagen gewenst en een sportief 2018!!

 

Groetjes van de tribune fanclub

Connie

 

p.s. de 3 doelpuntenchallenge is ruimschoots gehaald dus woensdag neem ik koeken mee !!! 😉

Foto’s Sinterklaaszwemwedstrijd 24 november 2017

Vandaag was het supergezellig tijdens de Sinterklaaszwemwedstrijd. Waterpolo- en wedstrijdzwemmers ontmoetten elkaar in korte wedstrijden en het was een gespetter en gespat van jewelste. Hier en daar kwamen de waterpoloërs verrassend uit de hoek en gaven de wedstrijdzwemmers het nakijken. Jong en oud zwommen samen in de estafettes en vooral het plezier spatte ervan af. Iedereen die er niet was heeft echt iets gemist. Hulde aan de organisatie!!! Zeker voor herhaling vatbaar.

 

Afra en ik hebben een megaberg foto’s gemaakt en deze staan op een Google drive die te bereiken is via de volgende link;

https://drive.google.com/open?id=1zyv5PJqEsq0aO13lGG0U3Ik3WFNzX7Dq . We hopen dat jullie er net zoveel plezier mee hebben als wij hadden bij het maken ervan.

 

Groetjes Connie en Afra

 

Ajax – Feijenoord te water

Na twee super goede wedstrijden waarbij gewonnen werd en waanzinnig partij werd gegeven aan de nummer 6 van de competitie, was vandaag onze buurvereniging DAW het te kloppen team. De nummer 7 op de lijst. Dit was een wat vreemde ontmoeting. De afgelopen jaren zijn er een aantal keren combi-teams geweest met DAW en bijna alle meiden kenden elkaar. Of het een gezellige reünie was weet ik niet. Ik weet wel dat de verwachtingen hoog gespannen waren op de tribune en er een vreemde soort spanning bij de meiden was. De wedstrijd begon erg chaotisch voordat Aquawaard een beetje in de wedstrijd kon komen stonden we achter met 0-4. Oeps dat hadden we niet verwacht en we vielen een beetje stil op de tribune. Waar was dat superteam van vorige week. Waar was Myrthe die alle ballen er in schoot die ze goed aangespeeld kreeg, waar was Lisa die als een duveltje uit een doosje altijd overal is, waar was Nikki ons felle geheime wapen en Emma die altijd keihard werkt om zowel te verdedigen als aan te vallen. Op de tribune zagen we het wel. Ze zwommen achteruit of onder water of waren bezig kopstoten te ontwijken. Lieke, Roos, Mirthe en Marleen verging het niet beter. En de scheidsrechters zagen maar heel weinig of ze zagen alleen pogingen van Aquawaard om terug te knokken. Grappig ook dat zelfs Bas (volgens de KNZB-site) met nog 14 seconden op de klok een U20 kreeg. 😉 In de rust tussen de partje kon Bas nog snel wat tactische aanwijzingen geven. Dat hielp een beetje want in het tweede partje kwam er slechts 1 doelpunt bij. In het derde partje had blijkbaar DAW ook tactische aanwijzingen gekregen want toen kwamen er weer drie doelpunten bij. Ajax – Feijenoord was een beetje Ajax – Reigerboys geworden want we stonden al achter met 0 – 8. In het vierde partje kregen we eindelijk een beslissing van de scheidrechter mee want we kregen een 5 meter. Eigenlijk zou Mirthe hem moeten nemen maar die besloot op het laatste moment dat het toch beter was als Emma hem ging nemen en dat deed ze. Via het hoofd van de keeper en de lat ging de bal er in. Yes!!!!! De beschamende 0 was van het scorebord af. Dat voorkwam niet dat DAW nog drie doelpunten maakte en we uiteindelijk met 1-11 verloren. Het was voor ons op de tribune geen fijne wedstrijd om te zien. De vorige wedstrijden waren bloedstollend spannend maar faire wedstrijden. Verliezen is dan helemaal niet erg omdat iedereen uit de verf is gekomen. Vandaag was het geen faire wedstrijd omdat er heel veel overtredingen werden gemaakt. We vroegen ons dan ook af of DAW nu zoveel beter is dan onze meiden. Ik denk het niet. Ze zijn verder in tactisch spel en konden zich goed vrij zwemmen maar volgens mij is de belangrijkste reden dat er verloren is het onsympatieke spel van DAW. Onze meiden zijn dat niet helemaal op berekend en gaan dan in de overlevingsmode en niet meer in de overwinningsmode. De vorige wedstrijden waren tegen teams die hoger in de competitie staan dan DAW en die hadden een dergelijk spel helemaal niet nodig om te winnen. Met als resultaat een mooie pot waterpolo, en super mooie momenten. De komende wedstrijden worden zwaar want dan wachten de nummers 1 en 3 op ons, die alles tot nu toe gewonnen hebben en met uitslagen in de trant van 30-0 en dergelijke. Gelukkig hebben we komend weekend geen wedstrijd zodat Bas twee weken de tijd heeft om een tactiek voor deze wedstrijden te bepalen om de meiden er zo goed mogelijk door te slepen. Wij van de tribune-fanclub zijn er in elk geval om jullie aan te moedigen want wij vinden jullie superrrrrrrrrrr. 😉

 

Groetjes Connie

 

 

Een half uur puur genieten

Vandaag was het alweer de vijfde wedstrijd van de meiden van <15. De tegenstander was ZPC Amersfoort. We zaten al vroeg op de tribune en terwijl we naar een wedstrijd van het 5X5 <13 keken zagen we dat de meiden van Amersfoort met heel veel waren en heel groot. Zeker een half uur lang waren ze bezig met warming-up oefeningen met hun professioneel uitziende coach die of op zijn stoel hing of in geen velden of wegen te bekennen was. Nadat Lloyd, die gevraagd was door Bas om te coachen had uitgevonden dat Amira ziek was, sloeg het nieuws dat er geen wissels waren behoorlijk in en begonnen onze meiden behoorlijk zenuwachtig aan de wedstrijd. Geen wissels tegen vier wissels wat zou dat worden. Het begon meteen super met een 5-meter voor ons die Nikki perfect wist te verzilveren. Terwijl de coach van de tegenstanders nog tegen stond te sputteren en hier een gele kaart voor kreeg scoorde zijn team meteen de gelijkmaker en stond het 1-1 en binnen een minuut stonden we achter met 1-2. Maar dat lieten onze meiden niet over hun kant gaan want Lieke maakte het op haar sierlijke manier weer gelijk en Myrthe maakte vlak achter elkaar 2 doelpunten. 4-2 na het eerste partje. Je zag dat de keeper van de tegenstanders geen raad wist met de linkse ballen van Myrthe, want telkens als Myrthe goed werd aangespeeld ging de bal er in. Wat was jij vandaag op dreef meid. De keepster van de tegenstanders kreeg wel een beetje rare bal op haar hand en moest gewisseld worden en kon niet meer mee doen. Het tweede partje begon weer met een doelpunt voor de tegenstanders en zij kwamen terug tot 4-3. Het leek echt of Myrthe de hele tijd juist op de goede plek lag als het erop aan kwam want ze maakt weer twee doelpunten achter elkaar. 5-3 en 6-3. Blijkbaar kon de nieuwe keeper ook niet goed uit de voeten met die linkse ballen. Niet helemaal gewend om voor te staan verslapte de aandacht een beetje en kon de tegenstander aan het eind van het tweede partje terugkomen tot 6-4. Meestal komt in wedstrijden zonder wissels de man met de hamer in het derde partje maar deze keer niet. In het derde partje ging het gelijk op. De tegenstander maakte 6-5. En Myrthe maakte er 7-5 van gevolgd door nog een doelpunt van de tegenstander 7-6. Het vierde partje begon met een doelpunt van Nikki die er 8-6 van maakte. Zou het kunnen deze voorsprong vast te houden en gewoon met de winst ervan door te gaan?? De adrenaline was super hoog op de tribune en heel wat nagels zijn compleet opgegeten. Heel even leek het fout te gaan omdat de tegenstander kort na elkaar twee doelpunten maakte. We gingen de laatste minuut in met het gevoel wie nu een doelpunt maakt heeft de wedstrijd gewinnen. Iedereen hield adem in of probeerde de bal het doel in te schreeuwen. Maar toen kwam er een schitterende actie waarbij Emma bijna alleen voor het doel kwam te liggen en ons team weer op voorsprong zetten. 9-8. 20 seconden later slaagde Lisa er ook nog eens in een punt te scoren en toen we eenmaal 10-8 voor stonden wisten we dat we deze wedstrijd in de pocket hadden. Maar of dat nog niet genoeg was maakte Myrthe met nog 5 seconden op de klok de wedstrijd af met 11-8.  Het was een supergoede wedstrijd. De tegenstander was best sportief en er gebeurde geen nare overtredingen. (tenminste niet dat wij op de tribune konden zien) Er is helemaal volgens het boekje samengespeeld. Iedereen was zeer alert. Er ontsnapte niets aan de aandacht. Elke bal werd gezien en benut. Ook de man-meer-situaties gingen al aardig goed. Iedereen verdient een groot compliment. Natuurlijk Lieke, Nikki, Lisa, Emma en Myrthe die een doelpunt hebben gemaakt, maar ook Marleen die hartstikke goed heeft gekeept en Mirthe die zelfs twee P-tjes heeft gekregen. Dat klinkt raar om daar een compliment voor te krijgen maar dat betekent dat je meer gaat durven en dat is nodig in een zware wedstrijd. Geloof in jezelf je kunt het. Je kunt zien dat twee weekjes alleen trainen jullie een hoop heeft gebracht. Ik zag veel terug van de trainingen en dat is natuurlijk hartstikke goed. Ga zo door. Volgende week wacht jullie de tweede ontmoeting met HBW. Hiervan hebben we in de eerste wedstrijd verloren met 4-9 maar jullie hebben sindsdien ongelofelijk veel bijgeleerd dus een gelijk spel moet minimaal tot de mogelijkheden behoren. 😉

 

Groetjes van de tribune-fanclub

Connie

 

 

 

Verloren maar met een goed gevoel

Vandaag alweer de vierde wedstrijd voor onze meiden van <15. We moesten er een heel eind voor rijden, want de tegenstanders waren de Watervlo uit de Meern. Onder leiding van Chairon stonden de meiden voor een moeilijk taak de nummer 5 in de competitie het hoofd te bieden. Amira ging op keep en de meiden startten met hun gebruikelijke enthousiasme. De tegenstander was wel heel groot maar niet breed en qua fysiek niet echt sterker dan onze meiden. Wat ze wel heel goed deden was loepzuiver overspelen en snel. Dat was even schrikken want na tien seconden stonden we al achter met 1-0 en na een paar minuten na een 5 meter tegen, op 3-0 achter. Bemm… Even ademhalen en goed nadenken. OEPSIE… 😉 Gelukkig bewaarde Chairon de rust en kon aan de meiden uitleggen waar er bijgestuurd moest worden. Eigenlijk vonden wij op de tribune 3-0 achter wel erg goed want de tegenstanders stonden niet voor niks op de vijfde plek.  In het tweede partje kwamen we met 4-0 achter maar kon Emma gelukkig een beetje goedmaken na een 5 meter voor ons en werd het 4-1. Maar lang duurde deze overwinning niet want in het derde partje kwamen er 4 doelpunten van de tegenstander er overheen en stond de Watervlo voor met 8-1. Maar denk nu maar niet dat onze meiden hun koppies lieten hangen. Zeker niet. Je ziet een enorme stijgende lijn in het samenspelen. Er werden heel weinig fouten gemaakt vergeleken met de vorige wedstrijden en er werd de tijd genomen elkaar te vinden. Wel moet er nog goed getraind worden op de basics die bij deze nieuwe klasse van waterpolo spelen hoort. Was het tot onder de dertien goed genoeg om heel hard met de bal weg te kunnen zwemmen, bij <15 red je het daar niet meer mee. Er vielen minder gaten en er werd meer gelet op wie speelt waar. Maar op een af andere manier blijft het grappig om met zijn allen tegelijk door het midden te willen zwemmen en elkaar dan in de weg te zwemmen, terwijl jullie toch echt vanaf dag één hebben geleerd het spel breed te houden. Ook iets waar een aantal nog even aan moet wennen is dat het spel veel fysieker is en dat betekent meer lichamelijk contact als je goed wilt verdedigen. (Ik denk dat Chairon nog wel een verslagje aan Bas zal doen zodat daar aan gewerkt kan worden, dus het komt allemaal goed) Er waren ook supermooie momenten die helemaal volgens het boekje gingen. Een bijna geslaagde man-meer-situatie en leuke opzetjes waarbij goed overgespeeld werd en (wel)ruimte gezocht werd. Zoals die een minuut voor het einde die eindigde in een mooi doelpunt van Lisa. Helaas maakte de tegenstander ook nog een aantal doelpunten die Emma, die in het laatste partje op keep ging niet tegen kon houden, en eindigde de stad op 12-2 voor de Watervlo. Niet gewonnen maar toch een mooie wedstrijd. De meiden hadden rust in hun hoofd en dat zag je. Dat de Watervlo niet heel erg fysiek speelde, maar gewoon op techniek beter was speelde daar natuurlijk ook een rol bij. Het is super leuk om jullie elke week te zien groeien. De volgende wedstrijd is pas 28 oktober. Dat betekent dat jullie nu twee weken hebben om te trainen en zoveel mogelijk techniek en tactiek op te doen voor de volgende wedstrijd. En de volgende keer tegen de Watervlo, op 17 februari, dan winnen jullie!!! Zeker weten.

 

Groetjes van de tribunefanclub

 

Connie

De beste stuurlui staan aan wal

Vandaag alweer de derde wedstrijd voor de meiden van <15 tegen de Noordkop in Den Helder. De eerste met hun officiële coach, Lloyd, die de dames eindelijk live in actie kon zien. De wedstrijd begon super goed. Al snel stonden we voor door een doelpunt van Lieke. Helaas kwam de gelijkmaker er snel achteraan, maar door nog een treffer van Lieke en eentje van Lisa kwamen we zelfs met 3-1 voor te staan. Wat een verschil met de vorige twee partijen. Maar deze blijdschap was van korte duur omdat de tegenstanders maakten er ook nog heel snel twee bij zodat het na het eerste partje 3-3 stond.

In het tweede partje ging Emma op Keep, om vanuit het water een beetje het overzicht te bewaren en het spel te verdelen. Daar ging het fout bijna fout want dan moet je wel iets hebben om te verdelen. Het is nu eenmaal zo dat niet iedereen binnen het team dezelfde durf, snelheid en vooral ervaring heeft in het spelletje. Dat geeft helemaal niet maar als coach moet je wel oppassen met sommige combinaties als je niet te ver voorstaat (of helemaal niet voorstaat ;-(). Je kunt er dan voor kiezen om op safe te spelen en deze combinaties te vermijden in de hoop dat de sterkere combi’s de voorsprong kunnen regelen of het liefs uitbouwen of je kunt ervoor kiezen om correct (zo als het eigenlijk hoort (???)) iedereen door te wisselen. Lloyd heeft daarbij voor het laatste gekozen wat bewonderenswaardig is maar volgens mij wel een aantal doelpunten tegen heeft gekost. De meiden die wel de ervaring en de snelheid hebben moeten zich dan te pletter zwemmen om de gaten, die vallen te dichten en dat levert niks op omdat ze dan te moe worden om nog iets te kunnen betekenen. In de tweede helft kregen we op die manier achter elkaar vier doelpunten om onze oren en kwamen we achter met 7-3. Gelukkig wisten Lisa en Amira de schade te beperken in de laatste minuut en sloten we het tweede partje af met 7-5. Er was nog hoop. En aan het spandoek heeft het echt niet gelegen. Wat heb je dat top gemaakt Nienke!!! En wat gaaf dat je helemaal mee was naar Den Helder om te supporteren. De derde periode begon goed met gaaf doelpunt van Lisa, nadat aanvankelijk de 5 meter-bal die ze moest schieten mislukt was, maar helaas kwam er twintig seconden eentje overheen van de tegenstanders; 8-6 voor de Noordkop. Kim gooide twee minuten later haar lange armen in de strijd voor een mooi doelpunt en een half minuutje later deed Myrthe nog eens een duit in het zakje en stonden we aan het einde van het derde partje gelijk met 8-8. Het laatste partje ging Kim keepen en Emma weer zwemmen en had als taak de nummer 3 van de Noordkop (die we nog kenden van <13 ;-( Grrrrr) bezig te houden, zodat de andere kanjers konden scoren. Dit lukte aardig en iedereen van de Aquawaardfanclub op de tribune begon stiekem te hopen op winst. Kim deed het hartstikke goed op doel totdat iemand van de Noordkop de onsportieve move maakte om de keeper aan te vallen en Kim daar niet op bedacht was. Bem!!! 9-8 achter en met nog maar 1 minuut te spelen koste dit incident ons de overwinning of anders het ene puntje voor gelijkspel. Kim was ook aardig te pakken genomen daarbij en het spel moest even worden stilgelegd. De tegenpartij reageerde daar niet echt sportief op en stond te roepen dat er verder gespeeld moest worden terwijl onze keeper geblesseerd aan de kant lag. Gelukkig kon ze zich herpakken en de wedstrijd uitspelen. Top meissie!.

Ontzettend jammer meiden, jullie hadden hier echt een overwinning verdiend! Jullie beginnen steeds meer aan elkaar te wennen en dat kun je zien. Zowel Bas als Lloyd hebben de wedstrijd gezien dus ze kunnen nu samen werken naar een plan om jullie zo ver te krijgen dat het ook overwinningen gaat opleveren. Houd de moed er in, het gaat helemaal goed komen, daar ben ik van overtuigd. Heb vooral veel plezier met elkaar want daar gaat het om.

 

Groetjes van de tribune-fanclub

 

Connie

 

de kop is er af

Een super nieuw team begint aan een nieuw avontuur. En dat avontuur heet onder de 15 en niet zomaar maar in de hoogste klasse. 7 meiden die vorig jaar bij onder de 13 kampioen werden en drie meiden die een tropenjaar bij onder de 17 achter de rug hebben. Een interessante combi dus waar we op de tribune veel plezier aan gaan beleven.

 

Vandaag dus de aftrap tegen HBW. Het beloofde heel wat en de tegenstander was een stuk kleiner als we vorige jaar als ouders van onder de 17 gewend waren. Wel zagen we dat de tegenstander al ruim van te voren aanwezig was en met tactische besprekingen in de weer. (later hoorden we dat ze al oefenwedstrijden hadden gespeeld samen om aan elkaar te wennen). De overgang van onder de 13 naar onder de 15 is een heftige. Zoveel nieuwe dingen. Rekening houden met een 30 seconden-regel, langere speeltijd, meer fysiek spel. Je komt er niet meer met alleen hard zwemmen en enthousiasme. Je moet echt dingen kunnen en het spel begrijpen. Wat doe je in een man-meer/minder-situatie. Wat is midvoor en midachter en hoe doe je dat. Hoe houd je overzicht in het spel. Wat is de functie van een aanvoeder en van een spelverdeler.

 

Je kon echt zien dat onze meiden nog moesten wennen aan het nieuwe spel waar andere accenten van belang zijn dan vorig jaar. In elk geval hadden ze geen gebrek aan enthousiasme en was het allemaal erg gezellig maar werden er een hoop (beginners) fouten gemaakt. En als je dan een team tegenover je hebt die wel al getraind heeft met techniek en tactiek dan krijg je het om je oren. Helaas verloren met 4-9.

 

Alleen maar negatief?? Nee natuurlijk niet er waren genoeg mooie momenten en mensen die er boven uit schitterden en natuurlijk 4 schitterende doelpunten. Allereerst een dikke pluim voor Nikki en Myrthe die ondanks blessures gewoon meededen. Jente en Melissa hartstikke bedankt dat jullie kwamen invallen zodat we zeker genoeg wissels hadden. Kim en Emma goed gekeept! Lisa super gezwommen. Jij was de “drijvende” 😉  kracht achter het team vandaag. Marleen je bent heel veel vooruit gegaan vorig jaar en Roos je blijft mijn favoriete laatste vrouw. Lieke en Mirthe jullie kunnen super lief glimlachen en jullie hebben goed gezwommen maar laat de volgende keer maar meer je tanden zien.

 

Nu al zin in volgende week. 😉

 

Groetjes van de zijlijn.

 

Connie Kerkhofs