spannender dan Sinterklaas

Ken je dat gevoel dat je een verlanglijstje ingeleverd had voor Sinterklaas en dat je in plaats van die coole pop of een game alleen sokken en een nieuwe pyjama kreeg. Dat gevoel beschrijft een beetje de stemming waarin de Aquawaarders daarnet het zwembad in Hoofddorp verlieten. Nog nooit was de overwinning zo dicht bij en was hij zo verdiend geweest als vandaag. En toch niet gekregen. We kwamen vandaag twee dames te kort Mirthe was ziek en Amira was afwezig. Geen wissels dus. Aanvankelijk leek dat geen probleem want de tegenstander, ZPCH stond met 8 man aan de kant. Maar blijkbaar waren ze heel bang voor onze meiden want vlak voor de wedstrijd vonden ze nog drie meiden van <13 bereid om te blijven na hun wedstrijd, inclusief hun keeper die net een fantastische wedstrijd had liggen keepen. Toen hadden ze ineens 4 wissels. En de standaard bezetting had twee hele grote meiden in hun midden waarvan het op de kant al duidelijk was dat hiervoor opgepast moest gaan worden. De wedstrijd ging supergoed van start.  In het eerste partje kwamen we voor met 2-0 door doelpunten van Myrthe en Lisa. Jammer genoeg maakte de nummer 11 (één van de twee die in de gaten gehouden moest worden !) er vlak voor het einde van het partje er 2-1 van. Op de tribune werd het scorebord bij elk doelpunt op de foto gezet. We stonden voor!!!!!!. In het tweede partje ging de triomftocht nog even verder met achter elkaar twee doelpunten van Myrthe die ze vandaag goed op haar linker hand kreeg. Ze waren alleen vandaag niet zo hard waardoor ze telkens het doel in moesten drijven. Maar elke keer werden ze goed gekeurd. Yes 4-1 voor. En ja hoor, daar was ze weer. De nummer 11, aan het einde van het partje, die het laatste woord had en er net voor de rust 4-2 van maakte. De coaches van de tegenpartij werden behoorlijk zenuwachtig en besloten de keepster van <13 er in te gooien. Dat was een beetje jammer voor ons want deze was een stuk minder makkelijk te passeren als de keeper van <15. Nu was het ZPCH die het eerste doelpunt maakte 4-3. Gelukkig was daar Myrthe weer voor ons die er 5-3 van maakte dus we namen weer afstand. Inmiddels waren we op de tribune door onze nagels heen en hadden we het gevoel of we tien koffie op hadden. Zou het lukken.  Nog een partje te gaan. Inmiddels was het wel duidelijk op de tribune, dat de meeste van onze meiden het end in de bek hadden en er op pure wilskracht het laatste restje energie uit de tenen werd gehaald. Aan het begin van het laatste partje ging het fout. We kregen een 5 meter tegen en die ging er in. Toen ging er iets mis en wij hoopten nog dat het was omdat de nummer 11 die hem natuurlijk moest nemen een schijnbeweging had gemaakt. Het bleek echter dat de scheidrechter niet goed had gefloten. Hij moest over en of het een herhaling op de televisie was, ging hij op dezelfde manier in dezelfde hoek. Jammer. Maar we stonden nog voor met 5-4. Met nog 1 minuut 22 seconden maakte Myrthe er 6-4 van dus we waren door het dolle heen. Het kon niet meer misgaan! Of toch?? Er ontstond een chaotische situatie. De toeschouwers van ZPCH die de hele tijd heel stil waren geweest en slechts klapten bij een doelpunt begonnen zich te roeren.  Wij zaten met 5 man van Aquawaard op de tribune, voor ZPCH waren dat er een stuk of dertig dus die maakten een stuk meer herrie dan wij. Er werden fluitsignalen van de scheidrechters gemist en voor we wisten wat er gebeurde vielen er drie doelpunten en hadden we in de laatste seconde de wedstrijd verloren. Zo onzettend jammer. Ze hadden het zo verdiend, want onze meiden waren absoluut beter.  Grote teleurstelling op de gezichten en de tranen vloeiden over menig gezicht. Wat hebben jullie gestreden meiden en wat was het verdiend geweest. Jullie hebben top gespeeld en laat niemand anders beweren. Ja maar weer verloren zullen jullie zeggen maar als je alle uitslagen bij elkaar bekijkt zijn jullie bijna nergens weggevaagd. Het is gewoon elke keer net niet als je er dan zo dicht bij bent doet dat pijn. Blijf vooral lachen met elkaar en plezier houden in het spelletje, want jullie zijn elke keer weer een feest om naar te kijken.

 

Groetjes van de tribune-fanclub

Connie